Het kleiner geheel - Bloot filmpje gezien van Sean of Stan? Waarom u dan zelf in uw blootje stond

14 september 2020
Tekst
Ralf Caers
Het kleiner geheel - Bloot filmpje gezien van Sean of Stan? Waarom u dan zelf in uw blootje stond

Vorige week was de week van de sexting. Niet omdat het op de wereldjaarkalender staat, maar omdat Sean, Peter en Stan ongewild bij hun jeweetwel werden gepakt. Hun advocaten speelden kort op de bal en stuurden zelfs preventief mails uit naar de populaire bladen om hen te informeren hoeveel boete ze van hun winst zouden mogen aftrekken als ze de bewuste foto’s en filmpjes zouden openbaren. Dat werkte.

Al werd het materiaal ondertussen even goed druk gedeeld worden op Messenger en Whatsapp. Volgens ‘t Scheldt door jonge, wilde vrouwen, maar dat is niet bewezen en dus mogelijk van de pot gerukt.

De volgende paragrafen gaan verder zonder woordspelingen, al was het maar omdat de nudes van BV’s ons toch een belangrijke les kunnen leren.

De aanzet voor deze column kwam deze keer van VTM-journalist Kenneth Dée, die een opvallende waarschuwing op Twitter gooide:

“Lieve iedereen, een waarschuwing: stuur je nudes van iemand anders door naar me ('bv' of niet) dan zal ik daarvan aangifte doen bij de politie. Knuffels.”

Het is immers strafbaar om naaktfoto’s van een ander naar elkaar door te sturen en er staan ook fikse boetes op. Als je deze foto’s kreeg, bekeek en verder deelde, dan heb je dus eigenlijk een strafbaar feit gepleegd. Erger nog, je hebt misschien jezelf in je blootje gezet.

Want we hebben vaak de mond vol over hoe ethisch we wel zijn en over hoeveel burgerzin we dagelijks vertonen. We voelen ons respectabele burgers en willen ook zo behandeld worden. O wee, als je ons niet vriendelijk bedient op restaurant of ons niet voorlaat aan een voorrangsweg! Wij hebben nog normen en waarden! Wij verdienen beter! Tot we een mailtje krijgen met ‘Naaktfilmpje van Sean Dhondt’ in het onderwerp. Een respectabele burger klikt meteen op verwijderen (zonder er zelfs naar te kijken) om de privacy van een ander te respecteren en gaat daarna verder met het leven. Wie het toch deelde, zadelde zichzelf dus op met een gapende kloof tussen wat men zegt en wat men doet. Die tweespalt maakt ons mentaal instabiel omdat we ons overgeven aan het bedriegers-fenomeen. We voelen ons slecht in ons vel omdat we ons anders voordoen dan we zijn en omdat we eigenlijk geen sterke waarden hebben die ons recht houden. Niemand ziet ons bedrog, maar we weten zelf wel beter.

Het doet me denken aan iemand die ik probeerde te steunen na een relatiebreuk. Zijn vriendin had hem bedrogen en hij had dat ontdekt. Hij vertelde me dat hij spijt had van al die jaren dat hij trouw aan haar was geweest, terwijl hij zo vaak de kans had gehad om met een mooie meid naar bed te gaan. Hij beweerde dat, als hij toen had geweten wat hij nu wist, dat hij dan zeker ook bedrogen zou hebben. Ik liet hem razen en vroeg daarna of hij niet blij was dat hij jarenlang een trouwe partner was geweest. Hoewel zijn vriendin hem inderdaad bedrogen had, kon hij de waarde ‘trouw’ wél nog claimen. Eerder dan te focussen op de kansen die hij had laten liggen bij andere vrouwen, onthield hij beter dat hij jarenlang geleefd had volgens zijn eigen waarden. En dat veranderde niet door het gedrag van een ander. Het was in dat besef dat de man zijn kracht weer vond.

Het is makkelijk om te beweren dat je dit of dat bent en veel moeilijker om werkelijk te leven volgens wat je beweert. Respectabel zijn is moeilijk, omdat je misschien heel graag naar dat filmpje van Sean gekeken had en omdat je het graag had doorgestuurd om er nadien sappig over te kunnen roddelen. Maar het maakt je ook een makke speelbal in deze wereld, zonder ankerpunten om aan vast te houden. Wie het filmpje meteen verwijderde uit respect voor de eigen waarden, heeft daarentegen zijn eigen ankerpunten versterkt en vindt voldoening in de bevestiging dat men is wie men beweert te zijn. Mentale stabiliteit krijg je dus niet alleen door wat je doet, maar ook door wat je besluit om niet te doen.

Ralf Caers is professor HRM aan de KULeuven, gastprofessor HRM aan de Ehsal Management School en de Universiteit Hasselt en zaakvoerder van de coachingpraktijk Passiemento.

In ‘Het Kleiner Geheel’ fileert Ralf Caers de actualiteit en zoekt hij uit wat we van het wereldtoneel moeten onthouden om ons eigen leven en werk beter te maken. Deze week: Naaktfoto’s van BV’s.