Boeken discrimineren niet

​Julien De Wit leest zoals anderen ademen. Gulzig, nieuwsgierig en zonder schroom voor genre, leeftijd of reputatie. Van Virginia Woolf tot een topic als quantumfysica, van Dan Brown tot Plato: in zijn wereld bestaan geen ‘foute’ boeken. “Boeken discrimineren niet”, zegt hij. “Ze geven je toegang tot werelden waar je anders nooit zou komen.”

Wie Julien alleen kent als opiniemaker, ondernemer of auteur, ontdekt bij deze een andere rode draad: nieuwsgierigheid. Niet toevallig is Leonardo da Vinci zijn grote held. Niet omwille van zijn genialiteit alleen, maar omdat hij tegelijk kunstenaar, wetenschapper en uitvinder durfde zijn. “Da Vinci toont dat alles samenkomt. Hij had de Mona Lisa nooit kunnen schilderen zonder zijn fascinatie voor licht, anatomie of landschappen.”

Het typeert ook Julien zelf. Zijn boekenkast leest als een verzameling parallelle levens: Schopenhauer naast Jane Austen, Roosevelt naast een choreograaf uit New York. Hij gelooft heilig in interdisciplinair denken, in verbanden leggen tussen compleet verschillende werelden. “Je zit vandaag in een wereld vol experten, maar niet per se vol slimme mensen.”

Lezen was voor hem als kind ook een toevluchtsoord. Terwijl hij zich vaak eenzaam voelde, vond hij in boeken een plek waar leeftijd, achtergrond of verwachtingen er niet toe deden. “Je moet gewoon lezen waarvan je denkt dat je het aankan.” Het vat perfect samen hoe hij nog altijd naar kennis kijkt: zonder drempels, zonder hokjesdenken.

Vandaag ziet Julien lezen bijna als een vorm van verzet tegen oppervlakkigheid. In een tijdperk van snelle meningen en algoritmes gelooft hij meer dan ooit in de kracht van verhalen. Niet alleen om slimmer te worden, maar ook empathischer. “Je kan duizend artikels lezen over oorlog, maar één persoonlijk verhaal verandert compleet hoe je naar mensen kijkt.” Voor Julien zijn boeken daarom veel meer dan ontspanning. Ze leren je begrijpen hoe anderen denken, voelen en reageren. Ze maken nuance mogelijk in een wereld die steeds sneller zwart-wit denkt.

Ook zijn eigen werk groeit vanuit diezelfde brede nieuwsgierigheid. Ideeën ontstaan zelden vanuit één discipline, maar uit een onverwachte kruisbestuiving tussen geschiedenis, psychologie, filosofie of wetenschap. “De interessantste inzichten ontstaan vaak tussen vakgebieden.” Misschien verklaart dat ook waarom hij zoveel tegelijk doet: schrijven, ondernemen, strategie, lezingen geven. Waar anderen versnippering zien, ziet hij verbanden.

“En schrijven? Dat blijft komen. Zeker weten. Er ligt zelfs al een roman klaar, volledig afgewerkt. Alleen het moment moet nog juist zitten.”