Quiet cracking: de nieuwe bedreiging voor productiviteit op de werkvloer

Quiet cracking is een nieuw fenomeen op de werkvloer, waarbij werknemers prestaties leveren, maar in stilte worstelen met stress en burn-outklachten. Dit onzichtbare probleem, dat bijna de helft van de wereldwijde beroepsbevolking treft, kan leiden tot culturele en financiële tegenslagen voor bedrijven. Het herkennen en aanpakken van emotionele uitputting en betrokkenheid is cruciaal. Investeer in ontwikkeling, empathie, en het afstemmen van waarden om duurzaam welzijn te bevorderen.

Naast ‘quiet quitting’ en ‘quiet firing’ duikt nu ook de term ‘quiet cracking’ op de werkvloer op. De term beschrijft werknemers die resultaten blijven leveren maar in stilte worstelen met stress, onverschilligheid of zelfs burn-outklachten. Volgens een onderzoek van Gallup lijdt bijna de helft van de wereldwijde beroepsbevolking aan ‘quiet cracking’. Dat heeft niet enkel effect op het welzijn van de werknemers, maar ook op het bedrijf.

Slechts 14% voelt zich betrokken bij het werk
” ‘Quiet quitting’, ‘quiet firing’, het zijn allemaal termen die productiviteit en onverschilligheid beschrijven”, vertelt Dr. Ryne Sherman, Chief Science Officer bij Hogan Assessments. “Cijfers tonen aan dat slechts veertien procent van de Europese werknemers zich betrokken voelt bij het werk, het laagste resultaat wereldwijd.”

Anders dan bij ‘quiet quitting’, wat duidt op een bewuste vermindering van de inspanning, blijven de prestaties van de werknemer bij ‘quiet cracking’ op peil, terwijl de geestelijke gezondheid en betrokkenheid in gevaar komen. Voor bedrijven betekent de komst van ‘quiet cracking’ dat productieve werknemers op elk moment kunnen breken, wat op termijn tot culturele en financiële tegenslagen kan leiden. “Ze wijzen allemaal op dezelfde realiteit: tenzij we van elk individu de persoonlijkheid, waarden, en risico’s niet begrijpen, blijven we de symptomen bestrijden, zonder de onderliggende oorzaak op te lossen”, aldus Sherman.

Onevenwicht herkennen en aanpakken

De grootste uitdaging die komt kijken bij het fenomeen van ‘quiet cracking’ is dan ook dat het niet zichtbaar is in de traditionele prestatiemetingen. Sherman benadrukt het belang van het herkennen van ‘quiet cracking’ om zo de negatieve effecten ervan zo snel mogelijk tegen te gaan. “Voor leiders is het de uitdaging om zich niet te laten misleiden door ogenschijnlijke productiviteit”, klinkt het. “Een werknemer die ‘quiet cracking’ ervaart kan namelijk blijven presteren ook wanneer hij of zij emotioneel uitgeput is en hierdoor al lang niet meer betrokken is.”

Waar moeten leidinggevenden dan op letten om ‘quiet cracking’ te herkennen op de werkvloer? Dat is voornamelijk groeiende angst, terugkerende lichamelijke klachten, afnemend enthousiasme, verminderde deelname aan vergaderingen en emotionele afstand tegenover collega’s of projecten. “Alleen door te investeren in ontwikkeling, empathie en het afstemmen van waarden kunnen organisaties voorkomen dat hun medewerkers dat ‘breekpunt’ bereiken. Daarom moet duurzaam welzijn een essentieel onderdeel van de bedrijfsstrategie worden.”

​Liever voorkomen dan genezen

​Maar ‘quiet cracking’ kan ook vermeden worden. Hogan Assessment lijst vijf praktische inzichten op om het probleem efficiënt en effectief aan te pakken.

Ten eerste is het belangrijk om te investeren in ontwikkeling en loopbaangroei om zo meer duidelijkheid te bieden over groeipaden en werknemers een gevoel van zingeving en verbondenheid te geven. Daarnaast is het van belang om leiders voldoende te trainen om te luisteren, feedback te geven en steun te bieden in stressvolle momenten. Ook kan het helpen om de waarden en motiverende factoren op elkaar af te stemmen. Vaak weerspiegelt de onverschilligheid in werknemers die te maken hebben met ‘quiet cracking’ een gebrek aan afstemming tussen wat de werknemer motiveert en wat het bedrijf belangrijk vindt. “Om ook op lange termijn energie en motivatie stabiel te houden, is het van groot belang om dit verband te begrijpen”, klinkt het.

Daarnaast blijft het belangrijk om regelmatig onderzoeken en diepgaande analyses van gedrag in te plannen en uit te voeren om de vroege signalen van onverschilligheid te identificeren. “Tot slot kan het bouwen van veilige communicatiekanalen ervoor zorgen dat er actief wordt geluisterd, wat onverschilligheid en de kans op ‘quiet cracking’ ook tegengaat”, besluit Sherman.