​Ziekteverzuim in Belgische bedrijven stabiliseert, maar langdurige afwezigheid blijft hoog

Het ziekteverzuim in Belgische bedrijven lijkt voor het eerst in jaren een stabilisatie te vertonen, al blijven de cijfers voor langdurige afwezigheid zorgwekkend hoog. Volgens een analyse van hr-dienstverlener Attentia, gebaseerd op loongegevens van meer dan 100.000 werknemers, daalde het totale verzuimpercentage in 2025 licht van 10,31% in 2024 naar 10,10%. Deze daling is volledig toe te schrijven aan een afname van kortdurend (minder dan een maand) en middellang ziekteverzuim (tussen een maand en een jaar). Het langdurig ziekteverzuim (langer dan een jaar) steeg echter licht van 4,22% naar 4,28%, met name bij vrouwen en werknemers van 55 jaar en ouder.

Gender- en leeftijdskloof blijft groot

De analyse toont een duidelijke genderkloof: vrouwen waren in 2025 ruim dubbel zo vaak langdurig ziek als mannen (6,87% tegenover 2,86%). Ook bij middellang verzuim (3,22% versus 2,22%) en kort verzuim (3,71% tegenover 2,99%) is er een verschil, al minder uitgesproken. “Werkgevers moeten voortaan verplicht contact houden met zieke werknemers, zodat die niet zomaar van de radar verdwijnen. En in plaats van te kijken naar wat deze werknemers níét meer kunnen, moeten werkgevers op zoek naar een takenpakket dat wél uit te voeren valt”, stelt Dr. Ella Haemers, Manager Knowledge & Innovation bij Attentia.

Leeftijd speelt eveneens een cruciale rol. Werknemers ouder dan 55 jaar waren met 10,17% veel vaker langdurig ziek dan hun jongere collega’s (4,85% bij 45-54-jarigen, 2,79% bij 35-44-jarigen). Daarentegen daalde het kort verzuim met de leeftijd, van 3,91% bij werknemers jonger dan 25 jaar tot 2,67% bij 55-plussers. Het middellang verzuim steeg enkel licht bij de 25-34-jarigen, terwijl het bij de oudere generaties juist afnam.

Arbeiders vaker langdurig ziek dan bedienden

Ook op basis van functieklasse blijft het verschil groot: langdurig ziekteverzuim bij arbeiders bedroeg 7,36%, bijna drie keer zo hoog als bij bedienden (2,61%). Voor middellang verzuim ging het om 4,25% versus 1,67%, en voor kort verzuim 4,24% versus 2,71%.

Zorgsector blijft zwaar getroffen

Sectorieel valt vooral de zorgsector op, met een globaal verzuimpercentage van 23%. Daarna volgen de horeca (18,81%) en administratieve en ondersteunende diensten (13,02%). Laagste verzuimcijfers vinden we bij vrije beroepen en wetenschappelijke en technische activiteiten (5,26%). Volgens Dr. Haemers spelen demografische en maatschappelijke factoren een doorslaggevende rol. “De kloof tussen mannen en vrouwen suggereert dat de combinatie van werk met zorgtaken thuis en de hogere vertegenwoordiging van vrouwen in emotioneel en fysiek belastende sectoren, zoals de zorg, een grote impact heeft. Langdurig verzuim bij vrouwen is vaak het gevolg van een opeenstapeling van factoren die met een generiek welzijnsbeleid niet op te lossen zijn. Het hoge verzuim bij 55-plussers wijst op een gebrek aan werkbaar werk. Ik raad bedrijven aan te investeren in ergonomie en jobcrafting gedurende de volledige loopbaan.”

Nieuwe federale re-integratiewetgeving: focus op actieve terugkeer

Vanaf 1 januari 2026 treedt een fundamenteel hervormd wettelijk kader voor re-integratie in werking. Met het “Re-integratie 3.0”-traject verschuift de focus van louter medische beoordeling naar actief benutten van arbeidspotentieel. Werkgevers moeten al na acht weken ziekte contact opnemen met een arbeidsarts en binnen zes maanden een formeel traject opstarten voor organisaties met twintig of meer werknemers. Financiële stimulansen en sancties voor werknemers die afspraken negeren moeten de effectiviteit verhogen.

“De nieuwe wetgeving is een broodnodige ‘gamechanger’ die komaf maakt met vrijblijvendheid in het verzuimbeleid”, aldus Dr. Haemers. “We kijken niet langer naar wat iemand níét meer kan, maar naar wat wél nog mogelijk is. Dat is de enige manier om instroom in langdurige invaliditeit te stoppen en mensen opnieuw een duurzaam perspectief op werk te bieden.”