Maak de aanwervingspremie fiscaal aantrekkelijk

​De speurtocht naar de juiste medewerker is in onze War for Talent maatschappij zeer moeilijk. U bent dus actief op zoek naar manieren om openstaande vacatures snel en efficiënt in te vullen. Eén van die instrumenten is meer en meer de aanwervingspremie. Een premie, in geld of in natura, die aan de eigen werknemers wordt betaald als vergoeding om een geschikte kandidaat aan te brengen die uiteindelijk wordt aangeworven en die gedurende een bepaalde periode in dienst blijft. Die premie moet medewerkers motiveren om binnen hun eigen netwerk reclame te maken voor de vacature en actief mee te zoeken naar een nieuwe collega.

Normaal belastbaar tegen 50% en meer

Zo een premie uitbetalen aan een werknemer is dus een beloning voor een prestate die voortvloeit uit de arbeidsrelatie tussen de werknemer en de werkgever. Zonder die arbeidsrelatie zou de vergoeding niet worden toegekend. Daardoor wordt de premie een belastbaar beroepsinkomen, doorgaans belastbaar tegen 50% en nog te verhogen met de gemeentebelasting. In de praktijk betekent dit dat de medewerker minder dan de helft van de premie op zijn rekening ziet verschijnen. Wat als een motivatie was bedoeld, werkt ineens een pak minder aanmoedigend.

De rulingdienst aanvaardt een lager tarief

Een onderneming vroeg recent aan de rulingcommissie of haar standpunt van enkele jaren geleden nog steeds van toepassing is. En die commissie heeft in een recente beslissing van augustus haar standpunt herbevestigd dat die premie toch heel wat aantrekkelijker kan zijn.

De onderneming zoekt jaarlijks ongeveer tien nieuwe medewerkers en heeft veel moeite om die te vinden. Ze wilde haar kansen om de vacatures ingevuld te krijgen, vergroten door een aanwervingspremie van 2.000 EUR per effectief aangebrachte medewerker in te voeren. Verschillend van hiervoor, die premie wordt niet alleen betaald aan de eigen werknemers, maar ook aan derden, ook eventueel aan jou en mij die niets met die onderneming te maken hebben. Heel België wordt als het ware een headhunter voor dat bedrijf.

Op belastingvlak is dat een wereld van verschil. Het voordeel van de premie vloeit in dat geval niet voort uit de arbeidsrelatie, want jij en ik kunnen de premie ook ontvangen, ook al zijn we niet verbonden door een arbeidsovereenkomst. Of de genieter nu werkt voor de onderneming of niet, het maakt niets uit. Welnu, in dat geval is de aanwervingspremie geen beroepsinkomen meer. Het blijft nog wel een belastbaar inkomen, maar een divers inkomen dat toegekend wordt voor een toevallige prestatie die losstaat van de arbeidsprestatie. Zo een inkomen is slechts belastbaar tegen 33% en gemeentebelasting. Voor een premie van 2.000 euro betekent dat 340 euro meer op de bankrekening. Een slok op de borrel.

Verwerken in het headhunterverhaal?

Uw eigen werknemers inschakelen als talentenjagers kan ongetwijfeld uw headhunterskosten verminderen. Maar derden aanspreken en aanmoedigen kan misschien nog efficiënter binnen het veel uitgebreider adressenboekje van de recruiter. Waarom dus niet samenwerken en een gezamenlijke aanwervingspremie afspreken? Zo kan het schaarse talent aantrekken effectiever en kunnen de eigen werknemers meer netto ontvangen als zij voor die ene keer sneller scoren dan de headhunter.

Kato Aben en Koen Van Duyse

Tiberghien Advocaten

Meer info? Koen.vanduyse@tiberghien.com