​Vakantie en team offsites: allebei een relatietest

Ontdek waarom team offsites vaak hetzelfde lot delen als vakanties vol spanning: de druk van verwachtingen, communicatieproblemen en sociale verplichtingen. Hoe kun je deze bijeenkomsten doelgerichter en harmonieuzer maken?

Elk jaar duikt er tijdens de zomer wel een mediabericht op over therapeuten die in september een piek zien in relatiebreuken. Omdat partners tijdens de vakantie 24 uur op 24 bij elkaar zijn. Omdat ze opgekropte spanningen niet uitspreken. Omdat de verwachtingsdruk te hoog lag en die reis toch niet zo perfect is verlopen. Omdat er te veel alcohol vloeide. En al snel leg ik de link met best wat team offsites die ik om dezelfde redenen hun doel zag missen.

Ze begonnen nochtans met de beste intenties. De agenda netjes opgebouwd: een openingssessie over teamdoelen, de onvermijdelijke vraag “wat wil je na afloop weer meenemen naar kantoor?” Waarna we plichtsbewust in groepjes aan de slag gaan met post-its en canvasmodellen, gevolgd door een plenaire reflectie. Rond 17u30 zou het serieuze werk erop zitten. Tijd voor een boswandeling, vóór de ‘lichte maaltijd’ en gevolgd door een ‘netwerkmoment’. Vrij vertaald: “de bar is open”.

Je zou denken: als er één team is dat een tweedaagse zonder brokken doorkomt, dan is het wel hr. Want wij weten toch hoe je verbinding maakt? Hoe je ruimte creëert voor feedback, kwetsbaarheid en reflectie? Wij zijn specialisten in groepsdynamiek, veilige gesprekscontexten en we beheersen een interactieve werkvorm of drie.

En toch

Tegen 18u – we liepen maar een half uurtje uit – was het optimisme op, de plenaire sessie verkort, de wandeling geschrapt. En tussen de eerste spanningen in de namiddag, het avondmaal en dat voorlaatste drankje, sloop de onrust binnen. En kwamen de tongen écht los. Een uur na middernacht trekken de organisatoren zich terug met klamme handen en kloppende slapen. “Hoe kunnen we het programma van morgen aanpassen en die tweedaagse toch positief laten landen?”

Herken je ook dit? Opvallend veel deelnemers die op dag twee mentaal afwezig zijn en zich minder betrokken voelen. Een kleine minderheid die het programma nog inspirerend vindt. De rest die afhaakt omdat ze de initiële doelen niet herkennen. En, vrij nieuw: collega’s die eerlijk toegeven dat de sociale verplichtingen ’s avonds en een uithuizige nacht hen meer energie kosten dan ze opleveren.

​Boslucht verricht geen wonderen

Een team dat de zaken op kantoor niet uitpraat, wordt in de Ardennen niet plots harmonieus. Het antwoord op de vraag “waarom organiseren we dit?”, zou moeten zijn: omdat we eerlijk willen zijn met elkaar. Waar schuurt het in ons team? Waar vermijden we elkaar? Wie haakt stiekem af en waarom? Het vergt moed om écht naar elkaar te luisteren. Een agenda met minder presentaties en slides kan daarbij helpen. In een klimaat waarin eerlijke gesprekken mogelijk zijn en mensen hun onderlinge wrevel ontzenuwen. Dat is al een ambitieus programma.

En als we nu eens kiezen voor een vroegere, alcoholarme, afsluiter na het diner? En ons morgen focussen op de vraag: “Welk advies zouden het directiecomité of onze klanten geven aan ons team als ze ons hier vandaag hadden kunnen observeren?”

Voor één keer niet hr voor de anderen, maar voor onszelf. En… hopelijk las je vóór je vakantie enkele tips voor spanningsvrije momenten met je naasten. Een breuk doet pijn. Ook zonder ‘kiss cam’ in de buurt.