Moeder, waarom onderzoeken wij?

Overbrug vandaag nog de kloof tussen wetenschap en praktijk in HRM. Ontdek hoe je met evidence-based HR duurzame strategieën kunt ontwikkelen en succesvolle samenwerkingen kunt stimuleren in je organisatie.

Als onderzoeker word ik regelmatig uitgenodigd om voor hr-professionals of leidinggevenden te spreken. Er wordt mij zo goed als altijd gevraagd om de laatste nieuwe wetenschappelijke inzichten te delen. Om eerlijk te zijn: ik denk niet dat hr-professionals daar écht op zitten te wachten.

Studenten die het vak Human Resource Management volgen, horen telkens weer dat er een kloof is tussen wetenschap en praktijk. Hr-professionals gebruiken niet vaak genoeg onderzoek in hun beslissingsprocessen en hr-onderzoekers zijn niet concreet genoeg in hun onderzoek. Men spreekt wel eens van de ivoren toren, of van het feit dat wetenschappelijke bevindingen niet ‘sexy’ genoeg zijn. Met die feedback moeten wij als onderzoekers uiteraard aan de slag.

Maar – en hiermee maak ik mij niet populair – soms denk ik dat hr-professionals onze wetenschappelijke bevindingen liever niet horen. Ze willen concrete tools, een duidelijke richting en een zwart-wit antwoord. “Onderzoekers maken alles te complex”, werd mij ooit gezegd. Wel, de realiteit is ook complex. Er zijn oneindig veel kenmerken (van de organisatie, van medewerkers, van de economische toestand) die mee bepalen of iets werkt of niet. Onderzoek biedt geen quick fixes, maar duurzame strategieën die écht werken op de lange termijn.

Wat ik nog het meest stresserend vind als onderzoeker, is slecht nieuws brengen. Wanneer men trots vertelt sandwich-feedback te gebruiken – een techniek die in onderzoek nogal omstreden is – krimp ik al in elkaar. Hoe moet ik duidelijk maken dat er betere manieren zijn om feedback te geven, zonder ego’s te beschadigen? In dergelijke situaties hoor ik ook wel eens “er zijn simpelweg een aantal zaken waarvan wij zien dat ze in de praktijk werken”. De moed ontbreekt mij om na te vragen op welke data die claim gebaseerd is. Het label ‘wijsneus’ heb ik al vaak genoeg gekregen.

Gelukkig zijn er ook heel wat vorderingen in de samenwerking tussen wetenschap en praktijk. Tijdens evenementen zoals HRcongres mogen steeds meer onderzoekers hun inzichten komen delen. Ik kwam er vorig jaar in contact met een aantal geweldig gemotiveerde hr-professionals en even geweldige praktijkvoorbeelden. Ook in de wetenschap beweegt er veel. Rob Briner, professor aan de Queen Mary University of London, spreekt regelmatig een volle zaal academici toe in zijn gracieus Brits accent. Hij heeft het over wat evidence-based hr nu exact is. Hieronder de kernpunten:

• Zoek op een gestructureerde en expliciete manier naar wetenschappelijke inzichten;
• Maak beslissingen op basis van verschillende bronnen en verschillende soorten data;
• Baseer je niet op alle informatie, maar wel op de belangrijkste.

Sta je voor een uitdaging? Ga dan vooral na wat onderzoek erover zegt, kijk wat werkt in andere organisaties, en pas die inzichten vervolgens toe op een manier die eigen is aan je organisatie. Er zijn steeds meer initiatieven die ijveren voor het behapbaar maken van onderzoek; UGent @ Work is daar een mooi voorbeeld van.

Column van Shana Mertens, Assistant Professor in de organisatiepsychologie aan de Open Universiteit. Ze is auteur van de boeken ‘Beste medewerker, hoe gaat het?’, ‘HRM Theory meets Reality’ en ‘Carrière hacks’.