Eerst onder de rok, dan pas de conferentiebadge

Een avontuurlijke binnenkomst onder een reusachtige rok, gouden ballenbaden voor serieuze discussies, en speelse leren-en-ontwikkelen workshops: een leerconferentie zoals je die nog nooit hebt meegemaakt. Klinkt als een grap, maar werkt als een charme. Tijd voor België om ook wat glitter en lef toe te voegen aan conferenties? Ontdek hoe speelsheid een serieuze impact kan hebben.

Ik ben dus onder een rok moeten kruipen om een learning and development conferentie binnen te raken. Een Hollandse, wel te verstaan. En nee, dit is geen metafoor. Aan de ingang van de locatie stond een man op drie meter hoge stelten, verkleed als iemand die je in de Efteling zou verwachten. Hij droeg een gigantische rok. Onder de rok flitsten discolichten en galmde muziek uit boxen. Ik had een Amerikaanse collega mee die een keynote zou geven. Je had zijn ogen moeten zien! Wie binnen wilde, moest in de vroege ochtend even zijn gêne opzijzetten. De toon van de dag was gezet.

Van de koffiecorner naar het ballenbad

Eenmaal binnen stond er een podium, de traditionele receptietafels en een ballenbad. Je leest het goed. Niet voor de kinderen, maar wel voor L&D-professionals. Eentje met gouden ballen. Voor serieuze gesprekken. In datzelfde ballenbad gaf ik later op de dag mijn sessie: EHBO voor opleiders. Ik droeg een witte doktersjas, had zelfgemaakte doktersvoorschriften bij, en luisterde naar de opleidingskwalen van collega-trainers. Van ‘mijn deelnemers zijn niet gemotiveerd’ tot ‘ons management wil alles in 30 minuten proppen’. Op basis van hun klachten stelde ik diagnoses en schreef remedies voor. Ze kregen zelfs een doosje pillen mee. M&M’s, welteverstaan. Een uur later nam een andere gewaardeerde expert uit L&D-land het ballenbad over met een Bullshit Bingo. Tegen het eind van de dag werd er zelfs gestagedived tussen de gouden ballen.

Grap of goud waard?

Het klinkt als een grap en toch was het een schot in de roos. De speelsheid kon de drempel verlagen om het masker even af te zetten, eerlijk te zijn, en echt naar de kern te gaan.

Wat me vooral opviel: de combinatie van beleving en sérieux. Ik geef toe dat niet iedereen stond te springen om in een ballenbad te kruipen of met een bingokaart te staan schreeuwen. Er waren ook bloedserieuze proffen van gerenommeerde universiteiten en internationale keynotesprekers die ervoor kozen aan een receptietafel te blijven staan. En niemand leek zich daar aan te storen of er zich minder professioneel door te voelen.

En nee – je moet niet per se in het gouden ballenbad. Dat is het toffe. Er is ruimte voor wie wil experimenteren én voor wie liever op een klassieke manier deelneemt. Er was stilte. Er was ernst. Er waren diepgaande discussies zonder M&M’s. Maar die lichtheid, die keuzevrijheid, zorgt er wel voor dat je je ervaring kunt afstemmen op wie jij bent als professional.

Zou dit ook in Vlaanderen kunnen?

Als ik dit vergelijk met de meeste Vlaamse conferenties, dan zie ik vooral beleefde knikjes, badge-scanning, koffie in porselein en titels als ‘strategische transformatietrajecten binnen een VUCA-context’. Allemaal goed en wel, maar soms vraag ik me af of het ook eens anders mag.

Durven we in België ook een beetje glitter over onze inhoud én verpakking te strooien? Mogen we serieuze onderwerpen benaderen met speelsheid, verwondering en een hoekske af? Mijn ervaring zegt: ja! En misschien moeten we daar geen hele rok voor opstellen. Maar een beetje meer fantasie en lef – dat mag gerust.

Column van Sofie Willox, leer- en ontwikkelingsexperte en eigenaar van So We Grow.

Sofie Willox laat haar pen de vrije loop voor onze printmagazines. Benieuwd naar haar volgende column? Neem contact op met rosanne.beeckman@nieuwemediagroep.be voor meer informatie over onze memberships.