Vragen stellen bij wat goed klinkt

Reflecteren op succesverhalen kan zowel inspirerend als ontmoedigend zijn. In HR draait het niet om het kopiëren van oplossingen, maar om het creëren van iets unieks voor je organisatie. Gebruik de inzichten van anderen als een serveersuggestie, niet als handleiding. Balans tussen inspiratie en implementatie leidt tot echte groei. Durf te twijfelen en doe wat écht nodig is.

Ik twijfel soms aan de relevantie van mijn reflecties die hier verschijnen. Omdat ik opkijk naar bijdragen van energieke, dynamische collega’s die inspireren door hun creativiteit, positivisme en enthousiasme. Ik lees ze graag. Toch denk ik bij een aantal ervan: zijn ze niet te… correct? En bij succesverhalen over thema’s waarmee ik zelf worstel, vraag ik me af: zijn ze niet te… perfect?

Het duurde een poos vooraleer ik begreep waarom congressen of lezingen me op het moment zelf een energieprikkel bezorgen, maar vaak gevolgd worden door twijfel aan mijn competenties. En me zelfs moedeloos stemmen. Het vroeg nóg meer tijd om te beseffen dat je niet écht iets kunt veranderen door een succesverhaal te imiteren. Dat zijn per definitie andermans oplossingen voor hun problemen. We vergeten dat wel eens. Jouw organisatie is geen IKEA-meubel waar je enkel de handleiding moet volgen. Hoewel ook dat een heuse uitdaging kan zijn!

Creatief mixen, niet kopiëren

Het draait bij hr niet om het overnemen van recepten, maar om het kneden van deeg. Elke organisatie heeft zijn eigen mix van belangen, angsten, ego’s en geschiedenis. Toverformules of standaardmodellen werken niet. Puzzelen, compromissen sluiten en – laten we eerlijk zijn – ook minder sexy taken zijn ons deel. Inclusief vakbonden die verandering trager omarmen dan we willen, administratieve rompslomp die te veel tijd blijft opeisen en softwareoplossingen die net niet werken zoals beloofd.

Maar, terug naar die succesverhalen. Schrijf ze niet zomaar af. Inspiratiesessies, positieve ervaringen van anderen, een vlot leesbaar artikel, ze hebben een functie. Niet als handleiding, maar als een ‘serveersuggestie’ voor wat mogelijk is. Van hoe anderen met hun uitdagingen omgaan. Misschien geven ze je net dat duwtje dat jou en je team in beweging zet.

De valkuil? Denken dat je met andermans oplossing sneller je eigen objectieven haalt. De uitdaging? Luisteren zonder te kopiëren. Vragen stellen in plaats van stappenplannen te volgen. Ervaringen van anderen tegen het licht houden van de realiteit in jouw organisatie. Antwoorden zoeken op: “Wat zou bij ons werken? Wat niet? Waarom?” Dat is effectiever dan het invoeren van weer een nieuw werkmodel.

Tussen belangen en bekommernissen

Het is in dat frictieveld – tussen inspiratie en implementatie – dat echte groei ontstaat. De uitdaging voor hr is om beleid te vertalen in werkbare afspraken. In het balanceren tussen de belangen van het management en de bekommernissen van de medewerkers. Het blijft zoeken naar nuance in een complexe realiteit die hunkert naar eenvoud en eerder comfort vindt in het vertrouwde dan in het nieuwe.

De volgende keer dat vakgenoten hun geslaagde projecten met je delen, denk dan: “Interessant. Maar hoe ziet hun waarheid eruit zonder de spotlights?” En belangrijker: “Wat zegt dat over mijn realiteit en mijn uitdagingen?” Fixeer je niet enkel op het eindproduct. Probeer ook iets te vernemen over hun moeilijke vergaderingen, hun stiltes, de mails vol twijfel en het moment waarop een project bijna werd opgegeven.

Misschien is dit het grootste leerpunt dat zelden luidop wordt benoemd en gedeeld: durf twijfelen aan wat (te) goed klinkt. Om daarna, in stilte, te doen wat écht nodig is.