Slechts 1 op de 12 werknemers kan salariswagen inruilen voor mobiliteitsbudget

Amper 8,4% van de Belgische werknemers kan een salariswagen inruilen voor een mobiliteitsbudget. Tegelijk blijkt woon-werkverkeer een belangrijke reden om bij een werkgever te blijven: werknemers hechten er zelfs meer belang aan dan aan hun brutoloon. Werkgevers lijken dat belang te onderschatten.

Dat blijkt uit onderzoek van HR-dienstverlener Partena Professional bij 1.000 Belgische werknemers en 250 werkgevers. Bijna acht op de tien werknemers (79,5%) krijgen bovendien geen enkele vorm van loonflexibiliteit aangeboden.

Mobiliteitsbudget blijft beperkt toegankelijk

Het mobiliteitsbudget wordt naar voren geschoven als een mogelijke oplossing voor de tijd die werknemers aan pendelen besteden. Vanaf 1 januari 2027 zouden werkgevers met meer dan 50 werknemers die langdurig bedrijfswagens aanbieden, hun medewerkers zo'n budget moeten voorstellen.

Die regeling is gekoppeld aan de bedrijfswagen, terwijl slechts 12,2% van de bevraagde werknemers zo'n wagen krijgt.

“Het instrument waarover het debat gaat, bestaat voor de meeste werknemers gewoon niet”, zegt Mieke Hendrickx, managing partner bij Partena Professional. “Zolang mobiliteit synoniem staat voor de bedrijfswagen, gaat het over een voordeel dat zeven op de acht werknemers niet krijgt.”

Woon-werkverkeer weegt zwaarder dan loon

Voor werknemers speelt de verplaatsing naar het werk nochtans een belangrijke rol. Van dertien factoren die bepalen of ze bij hun huidige werkgever willen blijven, staat woon-werkverkeer met 38,1% op de vierde plaats.

Alleen jobzekerheid (58%), de werk-privébalans (49,5%) en de jobinhoud (44,7%) scoren hoger. Het brutoloon volgt met 35,1%, extralegale voordelen met 33,6% en telewerkmogelijkheden met 23,8%.

Werkgevers schatten die prioriteiten anders in. Zij plaatsen het brutoloon met 42,8% op de tweede plaats, terwijl woon-werkverkeer met 21,5% pas op plaats elf van dertien staat.

“De les voor werkgevers moet vooral zijn: als je je mensen wil houden, is opslag heus niet het enige knopje waar je kunt aan draaien”, zegt werkexpert Stijn Baert, die de data mee analyseerde.

Pendelen weegt voor alle werknemers door

Het belang van woon-werkverkeer verschilt nauwelijks volgens statuut, arbeidsregime of gezinssituatie. Van de arbeiders noemt 40,1% de verplaatsing een reden om bij de werkgever te blijven, tegenover 37,9% van de bedienden en 36,8% van de ambtenaren.

Ook tussen voltijdse en deeltijdse werknemers en tussen werknemers met en zonder kinderen zijn de verschillen klein. In Vlaanderen noemt 39,5% het woon-werkverkeer belangrijk om te blijven, tegenover 39% in Wallonië.

Vrouwen hechten meer belang aan tijd en verplaatsing

Ook tussen mannen en vrouwen zijn duidelijke verschillen. 41,8% van de vrouwen noemt het woon-werkverkeer als reden om te blijven, tegenover 34,6% van de mannen. Bij het brutoloon is het omgekeerd: 41,3% van de mannen vindt dat belangrijk, tegenover 28,6% van de vrouwen.

“Het lijkt erop dat voor vrouwen alles wat met tijd en verplaatsing te maken heeft, van groter belang is dan voor mannen”, zegt Mieke Hendrickx van Partena Professional.

Net bij vrouwen is de keuzevrijheid kleiner. 85,9% krijgt geen enkele vorm van loonflexibiliteit aangeboden, tegenover 73,4% van de mannen. Slechts 5,2% kan een salariswagen inruilen voor een mobiliteitsbudget, tegenover 11,3% van de mannen.

Helft krijgt vergoeding voor woon-werkverkeer

Iets meer dan de helft van de werknemers (51,6%) krijgt een vergoeding voor het woon-werkverkeer. Ook daar zijn regionale verschillen zichtbaar: in Vlaanderen gaat het om 56,4% van de werknemers, tegenover 41,7% in Wallonië.

De keuzevrijheid binnen het loonpakket blijft algemeen beperkt. Bijna drie op de vier werknemers (71,3%) zeggen geen enkele keuze te hebben over de samenstelling ervan.